“Maar liefst een derde van alle ambulancehulpverleners heeft de SP enquête ingevuld. Ik ben trots op de grote betrokkenheid van onze mensen. Ook ben ik verheugd over het feit dat 90% plezier heeft in zijn of haar werk in de ambulancezorg. Deze cijfers zijn prachtig, maar voor mij geen hele grote verrassing. Ik weet dat onze mensen passie en hart hebben voor hun werk. Het is mooi dit weer bevestigd te zien’’, aldus Mac Honigh, vice-voorzitter van Ambulancezorg Nederland in reactie op Renske Leijten die op donderdag 16 januari jl. in Nieuwspoort het rapport ‘Het ambulancepersoneel aan het woord’ overhandigde aan AZN en V&VN ambulancezorg. Lees hier de volledige tekst van Mac Honigh.


Ambulancezorg niet ‘de oren en ogen van de zorg’              
Ambulancehulpverleners verlenen hoogwaardige zorg in soms uiterst moeilijke en hectische situaties. Als mobiele zorgverleners komen zij op veel plaatsen, waaronder diverse zorginstellingen.
Mac Honigh: “Dat wil echter niet zeggen dat ambulancehulpverleners ‘de ogen en oren van de gezondheidszorg’ zijn, een rol die de SP hen toedicht in het rapport. Onze mensen zijn niet de oren en ogen van de zorg. Ze verlenen hoogwaardige (acute) zorg. Daar zijn ze voor opgeleid, dat is hun vak en specialiteit. Het beoordelen van de kwaliteit van zorg van onze zorgpartners is de taak van andere instanties, dat is niet aan de sector ambulancezorg”.


Duurzaam personeelsbeleid hoog in het vaandel
Als reactie op werkdruk gaf Mac Honigh aan dat duurzame inzetbaarheid hoog op de agenda staat van werkgevers. Inmiddels zijn hierover heldere afspraken gemaakt in de cao ambulancezorg. Het is in ieders belang dat ambulancehulpverleners gezond, competent en met plezier de eindstreep halen. Dit kan zowel binnen de sector als elders. AZN geeft, samen met vakbonden en medewerkers, beleid hierop nader vorm.

Ambulancesector continu in beweging
Sinds 1 januari 2013 heeft de ambulancesector de formele zorgstatus gekregen middels de Tijdelijke wet ambulancezorg (Twaz) en heeft ambulancezorg een volwaardige plek gevonden in de keten van acute zorg. De Twaz is voor de ambulancezorg echter geen eindpunt. Zo prepareren we ons onder andere op de veranderende vraag naar ambulancezorg (als gevolg van complexere diagnostiek en een ander type patiënt) en de gevolgen van de verdere concentratie in de zorg. Extramuralisering van zorg is voor ons ook een gegeven waarin wij een rol willen en moeten spelen. Samenwerking met ketenpartners is hierbij van groot belang. Belangrijk is en blijft het dan ook dat de ambulancesector steeds tijdig bij alle ontwikkelingen wordt betrokken.