Patiëntveiligheid vraagt blijvend aandacht


Ina Bolt, secretaris en plaatsvervangend voorzitter V&VN Ambulancezorg: “Tijdens de eerste bijeenkomsten van vertegenwoordigers van pilots en expertgroepen was iedereen heel enthousiast. Het is lastig dat enthousiasme vast te houden. Er is tijd nodig om risico’s goed te analyseren en oplossingsrichtingen te doordenken. Dat doe je niet even in paar bijeenkomsten.

Bovendien werken we in deze fase vooral aan instrumenten voor management en staf. Dat is nodig om randvoorwaarden te creëren om de boodschap over wat patiëntveiligheid nu eigenlijk is goed op de werkvloer te laten landen. En ja, wij moeten als professionals in ons dagelijks werk heel slagvaardig zijn. We zijn echte doeners; we werken snel,met  zicht op resultaat. Dat zijn we gewend. Dus wachten op iets dat ontwikkeld wordt, is soms lastig. Zeker ook omdat patiëntveiligheid en je eigen veiligheid als ambulancezorgverlener altijd aandacht vraagt. Risico’s inschatten is voor ons aan de orde van de dag, dus dat is niet iets nieuws.

Onder aanvoering van Ambulancezorg Nederland wordt er transparant gewerkt. Veiligheid staat binnen de sector hoog in het vaandel. Alle RAV-en zijn HKZ-gecertificeerd; daar blijkt al iets uit. Volgens mij is het belangrijk dat we in het kader van het programma het hele zorgproces, van melding tot overdracht, in beeld hebben. We moeten veiligheid integraal in de acute zorgketen waarborgen. Dat betekent dat als je als professional iets signaleert er binnen de organisatie slagkracht moet zijn om daaraan te werken.

Signaleren kan, heel praktisch, ook tijdens de meldweek patiëntveiligheid (tweede week november). Wat is veilig en wat is onveilig?  Patientonveilige zorg is zorg zoals die niet bedoeld is; dat weten professionals als geen ander.Je kunt dan bijvoorbeeld melden dat je een overdracht hebt willen doen op een SEH waar te weinig personeel is. Maar ook de situatie waarin een huisarts een patiënt zonder overdracht bij je achterlaat is een melding waard. Ik roep professionals bij deze op dat te doen. Want daarmee leveren ze een bijdrage aan het verbeteren van de zorg in het algemeen en de patiëntveiligheid in het bijzonder. 

Bij patiëntveiligheid gaat het volgens mij vooral om de organisatiecultuur. Het is essentieel om een in alle opzichten veilig klimaat te realiseren. Daar is de grootste winst te boeken. Maar patiëntveiligheid vraagt ook iets van de beroepsbeoefenaar. Reflectie op het eigen handelen bijvoorbeeld en het open staan voor kritiek en toezicht. Omdat we solistisch en zelfstandig werken is dat wel eens ingewikkeld. Maar het scheelt als je je gesteund en gedragen voelt door je eigen organisatie.”