Discussie over zorg ter plekke


Als het gaat om zorg ter plaatse van de patient is de intrede van de verpleegkundig specialist een factor van betekenis. Hoe is die precies in te zetten? In het land zijn daar uiteenlopende ervaringen mee.
 

Bij één van de huisartsen- posten is de verpleegkundig specialist al niet meer weg te denken, alhoewel die nog niet in de thuissituatie wordt ingezet. Vanuit een andere regio wordt aangegeven dat men al vijf jaar ervaring heeft met Nurse Practitioners.
Op een gemiddelde zaterdag nemen zij bijna de helft van de consulten voor hun rekening. In een RAV-regio experimenteert men met een solo-ambulance die visites rijdt.

 

Hans Simons vraagt of bij zorg ter plaatse de onderlinge verantwoordelijkheidsverdeling in de praktijk een kwestie is die veel aandacht vraagt. Of lossen de professionals dat zelf prima op? Aangegeven wordt dat het maken van goede afspraken essentieel is; anders vraagt je om problemen. Die afspraken moeten dan wel helder en werkbaar zijn voor de professionals die het werk in de praktijk moeten doen.

In één van de regio’s hebben de RAV en de huisartsenpost op dit punt samen drie workflows uitgewerkt. Die zijn goed ontvangen door de huisartsen en ambulanceverpleegkundigen; zij ervaren deze als werkbaar. Daardoor ontstaat er draagvlak en gaan mensen elkaar aanvullen in plaats van afvallen. De KNMG-handreiking ‘Verantwoordelijkheidsverdeling bij samenwerking in de zorg’ is bij het ontwikkelen van de workflows gebruikt.

Verantwoordelijkheidsverdeling speelt ook bij telefonische overdracht en intercollegiaal overleg. Een directeur van een huisartsenpost vertelt over een situatie waarin een ambulanceverpleegkundige na een 112-telefoontje een patiënt thuis ziet en overlegt met de huisarts of de patient thuis kan blijven. Dat gebeurt, maar een paar uur later overlijdt de patiënt. Wie is er in zo’n situatie verantwoordelijk? Aangegeven wordt dat diverse juridische kwesties in het kader van het project nog nader worden onderzocht.